کتاب جاده

یکی از 100 کتاب برتر قرن بیست و یکم نیویورک تایمز
پدر و پسرش به تنهایی در آمریکای سوخته قدم می زنند. هیچ چیز در منظره ویران شده حرکت نمی کند مگر خاکستر روی باد. آنقدر سرد است که سنگ ها را بشکند و وقتی برف می بارد خاکستری است. آسمان تاریک است. مقصد آنها ساحل است، اگرچه نمی‌دانند چه چیزی در آنجا در انتظارشان است. آنها چیزی ندارند؛ فقط یک تپانچه برای دفاع از خود در برابر گروه‌های بی‌قانونی که در جاده‌ها مردم را تعقیب می‌کنند، لباس‌هایی که پوشیده‌اند، یک گاری غذایتمام‌شده – و یکدیگر.
جاده داستان عمیقاً تکان دهنده یک سفر است. با جسارت آینده‌ای را تصور می‌کند که در آن هیچ امیدی باقی نمی‌ماند، اما در آن پدر و پسرش، «کل دنیای یکدیگر»، توسط عشق حمایت می‌شوند. در کل چشم اندازش بسیار عالی است، مراقبه ای تزلزل ناپذیر در مورد بدترین و بهترین چیزی است که ما قادر به انجام آن هستیم: ویرانگری نهایی، سرسختی ناامیدانه، و لطافتی که دو نفر را در برابر ویرانی کامل زنده نگه می دارد.